Mahmut Alınak: AÇIM AÇ, ÇOCUKLAR DOYMUYOR, EKMEK İSTİYORUM

 

AÇIM AÇ, ÇOCUKLAR DOYMUYOR, EKMEK İSTİYORUM
Ah, o çığlık!
O çığlık, alevlenmiş bir matkap gibi oydu yüreğimi. Demir bir kafese çivilenmiş gibi acı bir çaresizlik çöktü üzerime.
Bir kadın, ‘Açım aç, çocuklar doymuyor, ekmek istiyorum,“ diye bağırıyordu. 
Hangi vicdan isyan etmezdi bu feryada?
Elimden gelse bu talan düzenini bir tükürük çukuruna gömer, üstünde ölümüne tepinirdim.
Ne çare ki, buna gücüm yetmiyordu.
Tokat’ta bin beş yüz kişinin 6 ay asgari ücretle çalıştırılacağı işe 9 bin 217 işsiz başvurmuştu.
Üç gün önce kura çekimi yapılıyordu. Genç kadın sabah bin bir ümitle kura yerine koşmuştu. Ne var ki bir defa daha yıkılmıştı, çünkü adı kurada çıkmamıştı. Kuranın hileli olduğu söyleniyordu.
Polisler kadını devletin “BEKASI” için susturup dışarı çıkarırken, kadın, “Niye susuyorum, zorunuza mı gitti?” diye kafa tutuyordu onlara.
Çocukları açtı kadının, bu soğuk kış gününde gözleri yolda eve ekmek getirecek annelerini bekliyorlardı.
Zavallı anne, içinde bir yanardağla kapı kapı dolaşıp iş arıyordu. Saray hayatı değil, hepi topu asgari ücretle çalışacağı bir iş istiyordu. Paspas işine de razıydı. Gittiği devletin kapıları yüzüne sertçe kapanıyordu. Salondaki kalabalığa, “Kaç defa İŞKUR’a gittim, yok; valiye gittim yok,” diyordu, gözyaşları arasında.
İnsanlık ses geçirmez duvarların arkasında sağırlığa gömmüştü kendini, duymuyordu genç kadının sesini.
Rüzgâr bu hissizlik karşısında lal olmuştu, dağlar dehşet içindeydi. Yaban hayvanlar utanca boğulmuştu.
Sokak kedileri, “Sen açlığın ne olduğunu bilir misin?” diye soruyorlardı ortaya.
Bir kadın çocuklarına ekmek götürmek için feryat figan iş istiyordu.
O ses…
O çığlık devrime çağırıyordu.
Bu hayâsız, bu zalim, bu insan düşmanı, hırsız, çirkef ve alçak düzeni yerle dümdüz edecek bir devrime çağırıyordu.
Üstümüze çöken bu katmerli karanlığı ancak bir devrim ateşi dağıtabilirdi.
Ey vicdan sahipleri neredesiniz?
Oturdukları yerden, “Ben buradayım.. Ben de buradayım…”diye gürleyerek ayağa kalkacak kahramanlar neredesiniz?

Ziyaretçilerimiz, yaptığı yorumlardan kendileri sorumludurlar.

%d blogcu bunu beğendi: